Moja kuzynka pracowała przez 20 lat w domach opieki w Grecji. Trochę mi o tym opowiadała i sprawy mają się podobnie. Chodzi mi o agresję jednych pensjonariuszy wobec innych, szczególnie tych bezbronnych, przykutych do łóżek. Ciężko jest temu skutecznie zapobiegać. Myślę, że te osoby, które nie muszą tam przebywać tylko mają zapewniona opiekę w swoim domu powinny to docenić i opiekuna też docenić i to bardzo. 

Tak sobie czytam i czytam każdy odcinek i myślę że mimo tej wolności.. To jednak w opiece domowej to lżej jest.   Po pierwsze na Polki stać jednak tylko zamożnych Niemców nie jesteśmy TANIE.  WIĘC Standart życia naszych podopiecznych jest wyższy niż przeciętnego pensjonarjusza DPS. miałam kiedyś pomysla by rok zrobić sobie przerwy i popracować w takim domu a w między czasie skończyć jakiś przyzwoity kurs pomocy. Ale po twoim blogu to nie wiem czy bym się zdecydowała. To jednak trudniejsze i gotowanie obiadu i chodzenie na spacer i jazda nad jezioro.  No cóż warto czasem poczekać z pewnymi decyzjami i przemyśleć je na spokojnie 

W pracy w domu opieki najbardziej przeraziła mnie ilość pocjentow do ogarnięcia. Byłam kiedyś na dniu próbnym w takim domu bo mam go akurat po drugiej stronie ulicy. Za przemawiała boliskosc położenia i 8 godzinny dzień pracy oraz 5 dniowy tydzień pracy . Przeciwko, o czym się przekonałam ilość osób. 18 osób było na tym oddziale gdzie miałam pracować. Oddział podobno jeden  z najlżejszych. Plusem tu jest, że przebywają same kobiety. Może mi ktoś wierzyć albo nie, ale jak wyszłam po zmianie to zachlysnelam się powiewem świeżego powietrza jak również wolności. Stare pracownice przekonywały mnie, że się przyzwyczaję itp ale ja jednak nie dałam się przekonać. Wiem, że to praca nie dla mnie. Jak wygląda praca w takim domu to nie będę opisywała bo wszystko opisane jest w tym blogu. 

No właśnie.. Ktoś kto nie spróbował nie zdaje sobie sprawy z czym to się je. Sporo narzekamy na rozłąkę z rodziną na to musimy się borykać z 24 h dniem może nie pracy ale dostępności. A tak naprawdę podobnie jak każda praca nasz wyjazd ma też swoje plusy. Ja nie jeżdżę na długie zlecenia ten 5czy 6 tyg pobyt mija szybko. Potem tyle samo w domu. Można sobie wszystko poukładać i nawet warzywa i pomidorki mam. Ze trochę zarosną to trudno przyjadę oplewię. Psy i koty mnie nie zapomną a małżonek steskniony jest do rany przylóż przez pierwsze tygodnie. Potem chyba czeka z utęsknieniem kiedy wyjadę... Hihi ?.  Pieniądze nawet gdy tylko połowę roku pracuje lepsze niż cały rok w DPS.... więc.... Plusy też są 

@elf Jak długo jeżdzisz za granicę ,jako opiekunka?

Trochę..... 4 lata 

48 minut temu, elf napisał:

Trochę..... 4 lata 

Tylko...

Aż....... ?

Witam Autorkę i gratuluję powołania, bo ja za takie pieniądze nigdy w dps nie podjąłbym pracy. NIGDY. I  żeby nie było że lecę na kasę to napiszę, że cienię sobie kontakt z jedną pdp i budowanie trwałej relacji opartej na WZAJEMNYM szacunku. Za wszystko odpowiadam sam bez szefów piętro wyżej i "dobrych" koleżanek obok siebie.

@Helmut Są rzeczy cenniejsze od pieniędzy.

20 godzin temu, foczka63 napisał:

@Helmut Są rzeczy cenniejsze od pieniędzy.

Dlatego nie wyobrażam sobie pracy z 10 pacjentami, którzy traktują mnie jak zło konieczne i patrzą jak tu napić się wódeczki. Osoba podająca alkohol w takim miejscu chyba nie wie co robi i jakie tego mogą być konsekwencje dla wszystkich. Czy tam czasami nie ma zasady zero picia?

Współczuję wszystkim ludziom, którzy na starość lądują w takich miejscach i nie mają tyle szczęścia by trafić na Ciebie. 

Myślę że jest sporo opiekunek w DPS - - ach które poważnie traktują swoją pracę. Wszędzie w każdym zawodzie znajdzie się jakaś czarna owca. Ile to człowiek się czasem naczyta opowieści jak opiekunka traktuje podopiecznych w ich domu.  Nie jesteśmy święte. Jest ta różnica że nam lepiej płacą i rzadko kto nas kontroluje. 

Zazdroszczę Ci podejścia. Musisz być fajną osobą. !!! Zdrowia dziewczyno!!!